19 października szesnaścioro śmiałków z naszej szkoły pod opieką pp. Iwony Białek i Bożeny Perz wyruszyło na Daleki Wschód, a konkretnie do Chin. Na początek Szanghaj, miasto łączące przeszłość z teraźniejszością. Dzielnica Pudong, leżąca naprzeciwko historycznego Bundu, skupia w sobie jedną z największych na świecie liczbę wieżowców, my wjechaliśmy na 118 piętro Szanghaj Tower i podziwialiśmy panoramę tego pięknego miasta z wysokości ponad 500 metrów nad ziemią. Około godziny jazdy autobusem na zachód od Szanghaju leży Zhujiajiao, miasto o historii sięgającej 1700 lat, poprzecinane kanałami i połączone dziesiątkami zabytkowych mostów, przypomina włoską Wenecję. Chiny słyną również z produkcji jedwabiu, my poznaliśmy proces produkcji tego pięknego, delikatnego materiału i kupiliśmy gotowe wyroby. Zwiedziliśmy Świątynię Nefrytowego Buddy, to miejsce szczególne dla wyznawców buddyzmu w Chinach i na świecie, posągi zostały sprowadzone z Birmy. Po dwóch intensywnych dniach w Szanghaju ruszyliśmy pociągiem do Tiantai i naszych chińskich kolegów. Poznanie kampusu Zhejiang Tiantai High School, wspólne lekcje kaligrafii, muzyki, ceramiki, wychowania fizycznego pozwoliły nam poznać naszą szkołę partnerską i funkcjonowanie uczniów w chińskim systemie edukacji. Wspólne wycieczki do Tiantai Mountain Grand Waterfall, świątynia Guoqing, Muzeum Tiantai, Park Kultury Hehe, pałac Tongbai na górze Tiantai i wieczorne spotkania z rodzinami goszczącymi pozostaną z nami na długo. Z Tiantai przejechaliśmy do Taizhou na stację kolei dużych prędkości i pociągiem pędzącym momentami 349 km/h dojechaliśmy do Pekinu, gdzie czekała na nas Jessie, nasza przewodniczka po Pekinie. Sama podróż pociągiem jest w Chinach nie lada atrakcją - kontrola bezpieczeństwa, zasady wejścia na peron i do pociągu wyglądają zupełnie inaczej jak w Polsce czy w Europie.
Pekin, stolica Chin, drugie co wielkości miasto w Chinach po Szanghaju o powierzchni większej jak województwo małopolskie. My zobaczyliśmy Plac Tian’anmen, miejsce gdzie proklamowano Chińską Republikę Ludową, Zakazane Miasto, cesarski kompleks pałacowy zbudowany w pierwszej połowie XV wieku, wpisane na listę światowego dziedzictwa UNESCO w 1987 roku. Pałac Letni czyli kompleks pałacowo-parkowy, który służył jako miejsce wypoczynku cesarzy z dynastii Qing oraz Wielki Mur Chiński, wpisany w 1987 roku na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO a w 2007 roku ogłoszony został jednym z siedmiu nowych cudów świata. Wielki Mur Chiński jest bez wątpienia symbolem Chin. Na koniec Stadion Narodowy w Pekinie potocznie nazywany Ptasim Gniazdem, główna arena Igrzysk Olimpijskich w 2008 roku, który niestety zobaczyliśmy tylko z zewnątrz, ale i tak robi imponujące wrażenie.
Chiny, kraj z pewnością warty zobaczenia o odmiennej tradycji, kulturze i historii. Po blisko dwutygodniowej podróży czujemy spory niedosyt. Odmienność pomiędzy Chinami a Polską widać na każdym kroku. Inny wygląd, jedzenie, wiara, system edukacji, brak telefonów komórkowych w szkole chińskiej versus wszechobecna ich dostępność wśród polskich uczniów. Są też wspólne cechy - młodzież chińska i polska to młodzi, uśmiechnięci, weseli ludzie, ciekawi świata. Mamy nadzieję, że będziemy mogli gościć ich w naszym kraju i szkole.